"insanın kaderi insandır" bertolt brecht

soğuktan çatlamış yumruğunun içinde umudu sıcacık
sonbahar dökülüyor ardına bakmadan yürüyor parklarda
kurşun kalemiyle kalbine kuş resimleri çiziyor
durgun bir deniz üzerinden batan güneşe doğru
yakamozları kızıla boyayıp gitsin istiyor