kendi kendime konuşmaktan sıkılmasaydım tanrıya inanamazdım

tanrı mı büyük devlet mi

ben ikisi karşısında da küçüğüm büyük olan beni hor görmeyendir

kimse gelmiyordu herkesin beklemesine son veren ölüm dışında sanırım herkes kendine geliyordu ölüsünü bekleyen ölüm dışında

çirkin sevmene rağmen en güzeline kayıyor gözlerin

hayatına bir anlam vermek isterken aşık olur hayatın anlamsız olduğunun farkına varamazsın

ne yazacağımı bildiğini bilmek kalemimi kırıyor sana beyaz bir sayfadan gayrı dilekçe verilemez

şansa inanacağıma tanrıya inanırım en azından bir şansım olur

isminin geçmediği tüm cümlelerle birlikte bir nokta gibi seni arıyorum

içtiğim zehir için bile tanrıya şükretmek zorunda olmama rağmen hala mutsuz olmam hayret doğrusu

sen benim değilsin ben senim

sen beş vakit namaz kılıyorsun ben her akşam içiyorum sen iman gücüyle işten kaçarken ben eve geldiğimi ayak kokumla belli ediyorum

sen benim değilsin sen benim

sen benim değilsin sen benim

ne güzel ölüyordum hanginiz kurtardı lan beni

? =

namaz kılarak şuurlarını kaybeden kullarının arasında şarap içerek sevap kazanmayı nasip et

herkes bir tohumdu düştü toprağa beni bir çivi çaktı hayat içtim bahar gelene kadar uyudu herkes hiç uyumadığım halde uyanmaktan vazgeçen tek bendim

cesedimi çöpe atın ama sakın köyüme götürmeyin

onu sevdiğimi sanıyordu onu sevdiğime benim daha fazla inanmış olmam bir süre sevişmemizden başka bi şeye yaramadı galiba yalana ihtiyacı olan insanların aynı anda seviyorum demesiymiş aşk

çok gidenim oldu sokağa çıkana kadar dinen yağmur kadar üzülmedim hiçbirine

seninle nasıl konuşacağımı bilmiyorum sen bir tanesin ben sıfır bile değilim

öğrenmeden ölmek öldükten sonra öğrenmek istemem

gökyüzüne yıldızlara bakacağım yollara düşecek yürüyeceğim çölleri geçerken susayacak insanları geçerken susacağım yoluma iblis çıkacak suyu parayla satacak yalan konuşacağım gözlerine yalnızlara bakacağım geri dönmek istesem de ayak izlerimi bulamayacağım

gaz lambasının ışığında yüzüne bakacak yar mı kaldı

adını unuttum adını bilenlere adını sormayı hep unuttum seni daha ne kadar unutabilirim bilmiyorum

medineliyim onbeş asırdır bekarım mekkeden gelenler ikinciyi üçüncüyü dördüncüyü nikahladı müslümanım aklım erdiğinden beri günahkarım rabbime şükürler olsun sayı vermeseydi götü kurtaramazdım

ölümsüz bir şey bırakmadan gitmeyeyim şu dünyadan diyorum ama sanki dünya hiç ölmeyecekmiş gibi düşünmeme rağmen adi zevklerin peşinde koşarak mutluluğu satın almaya çalışıyorum

belki de tanrının kalbi boşluktur

sesini duyabilmemiz için hayat parmak uçlarında yürüyor belki de tanrı boşluğun kalbidir

tanrı'ya gerçekten inanıyorsan benden korkarak alçalmana  gerek yok

senden başka bırakacak bir şeyim yoktu terk edip gidemedim kendimi

ben tanrı değilim bire yetmiş veremem fakat bana bir vereni hoşnut edebilmek için yetmişe bölebilirim yüreğimi

senden başka bırakacak bir şeyim yoktu gidemedim terk edip geceyi

kendisiyle konuşanlar için sessizlik muhabbetin mezesidir

para diye saydığın iki kağıt arasındaki boşluk sen havanın biz kağıdın peşinde koştuk

hiç kimseler yok diyerek çok ağladım meğer beni görmezden gelenleri bir gören varmış

uzuyor kılların sana güzel görünmen gerekenleri hatırlatarak aslında sana güzel olmadığını hatırlatıyor tanrı kıllarını uzatarak

senin yerinde olmak istemezdim çünkü hayatını kurtaran biri var

dünya neyin etrafında dönüyor biliyor musun seni unutan bir saat gibiyim günde iki kere yalnızlığımı gösterebiliyorum

sizin ayıkken yapamadığınızı bu berduş şarhoşken yapıyor acaba hayat burada ne demek istiyor

bugün de sarhoş olduk elhamdülillah cennete gitmek için değil canımız çektiği için günah işledik

hayatımı sikti yeter hayatı olsun benden beter

varoluşsal masumluk varoluşsal haklılık varoluşsal yokluk varoluşsal varoluşsal varoluşsal

bir kölenin yüzü iki şekilde güldürülür ya azat edersin ya da yanındaki kölenin başına bekçi dikersin

ne ettik ettik şerefimizi iki paralık ettik şaklatın gahpe dölleri dnıgı dnıgı dıng dıng

bilgi satılır mı para kazandırır mı herkese satarsan kazandırmaz herkes alim olursa paranın hükmü kalmaz boşuna oku demiyor ama neyi bu nedenle bilginin para etmesi için safsata satılır doğru olduğuna inanan herkes için her yalan bir bilgidir uyuşturur rahatlatır şapkadan tavşan çıkar mı çıktığını göster al parayı cübbeden adam çıkar mı giy cübbeyi götür parayı

önemli olan herkesin tanrıya inanması veya inanmaması

"günlük 100 tl yemek, sigara. 100 metre ileride gece çalışacak torbacılar aranıyor. hürriyet mahallesi torbacı sakinleri uyanık ol imzalıya denk gelme çaktırmadan tırnak at inceden kafayı bul işine gelmiyorsa git köle ol"

şu somalili açların sırtına bol tüylü peluşlardan geçirip sokaklara salsak karınlarını bi doyuran çıkar mı