öyle korkunçtu ki ellerim tutamadım kendimi
sanırım çok içtim
yanlış yerde
yanlış zamanda
günah olduğunu öğrene öğrene
bir uçurumdan düşen o kayıp zarfa tutundum
hayır saçmalamıyorum
beni tanrı dışında anlayacak birileri var biliyorum
o uçurumdan düşerken
kıymetimi biliyorum
ister okunsun
ister okunmasın
ben yazıyorum

sarhoşlar uçak gibidir
arabalardan az kaza yapar

bütünler sizin olsun
 boz uk lar beni m

gitmiyorum
pusulama şarap döküldü
biliyor musun
hep bilmemenden korktum
seni deliler gibi sevmiyorum
yalanıma masum sözler karıştı
her şey benim olacak
neden mutlu olamayacağım biliyorsun
sen her şey için bir hiç
hiçbir şey için sen olacaksın

kara tahtaya yazılan bir tarih gibi
aklımdan çıkmayacak
fakat ilk zil çalmadan silineceksin

zincirleri kıra kıra yürüyorum yolumda
neye yarar aşık olmak yalnızlığa müptela olmaktan başka

uydurduğun şeyler yüzünden birbirimize düştük
kavgamızın arasına girip kahraman oldun
öldüğün günün anısına bir demet gül ektim

sabun yerine kadın kullanmak

ellerini görüyorum
karanlığın kaybolduğu bir sokak başında durmuş
yüzünü kapatıyor
onu tanıyorum
ilk kez gördüğüm için
tanrı dışında hiç kimse benden saklanamaz

suç işlerken bile masum bir hali vardı
tanrı parmaklarının arasından her şeyi görüken

sabaha kadar öldüler
içmeye başlayınca başladılar ölmeye
aklımda tek bir satır kalmadı
birazdan başlayacağım yine ölecekler
bir kaleme kağıt sarıp üzerinde taşımalıyım
içinde yaşadığım bu çukurdan çıkarsam ölürüm

en güze şiirlerimi yazmadım
saklayacak bir şey kalmadı

bir hiç olmasaydın böyle koşar mıydım peşinden
hiç olmadığını düşünerek böyle düşer miydim peşinden
seninle olmak
olmamak kadar güzel olmalıydı oysa

seni şiiri seviyorsun
şair olmak ölünce güzel

sabah ne yapacağım
sensizliğimi unutmak için
karşıma çıkan herkesi
yalnız olmadığına ikna etmeye çalışacağım
kaybedeceğim
bir sabah uyanıp

olmuyor işte şerefini siktiklerim
her zaman şiir yazılmıyor

yağmur
sen bilirsin yağmur
şimdi ben ne diyeceğim kendime
silemiyorum yazdıklarımı bulutlara
yağdur
yağ dur zaten ıslanmışım
silinirken zamandan geçerken
tekrar ettiklerim
yazdur
tamam kabul ediyorum
dün seni gerçekten sevmiştim belki
bugün seni sarhoş edecek sözcükleri bulamadım
dilediğin kadar üzülmekte özgürsün
çünkü ben sarhoşluğuma giden yolu
sırılsıklam terleyerek buldum
ne diyorum lan ben
düşündur
bugün yazmasaydım
sessiz kalırdı duvarımın mağaraları
örümceklerin evlerini yıktım
yazdur
sen karşıma kitap olup açılsan bile
tanru oku dese bile
dur
kara bir gömlek giymişim
zorla güzellik olmuyor
tanrı bunu nasıl beceriyor
peki deyin ce oluyor

yatacak yeriniz yok
amınıza koyayım sizin

beni dilediğin kadar imtihan edebilirsin
tanrı olmadığın sürece
iblis olmamı bekleme benden

doldurmaya çalışıyoruz
bırak kalsın
kendimi sizden görüp
içine kattığım fikirler
sözler işaretler
silinmeyecek biliyorum pişman olsam bile
öldürmeye çalışıyorum kendimi
bir yığın
tohumdan gelen kendimi
biz diyorum
yalnızlığım bile değilim
bilmiyorum diyorum
soru işareti ve işaretçileri
işçinin hakkını vermeyenlerin
işinin hakkını veren köleler araması
şimdi anlandın mı
seni sevsem dahi söyleyemem
çünkü korkuyorum
ben söylersem
söyleyecek kimsen kalmaz
birine yalan söyleyecek son kimse
yalan söyleyenin gelip gittiği bir dünya
ne kadar bozulursa o kadar cennettir
ve cehennem
sana kavuştuğumda
kavuşacak bir şey kalmamasıdır

size ne kadar para kazandırdığım umurumda değil
bana kaç paraya mal olduğunuzla ilgileniyorum

bıyığı üçbuçuk atıyordu
mafyanın
dur dedim götüne
sesimi babası sandı
sıçmadı
rüzgar perdeleri salladı
hikayesi tiyatroları kapattırdı
sarhoşun biri otuzbir çekti
biri şair olmak için ölmeyi bekliyordu
sözcüklerin
koy dedim amına
beni tokmakçısı sandı
o kadın
siyah gözlükleri bakışlarımı değil
ince bir tazgahın tanrısını hatırlattı
çok derine indim biliyorum
fakat adını bile bilmiyorum

tanrı konuşmak istediğinde
suskunluğunla seslenmek istiyor
ağzından çıkan her söze üşüşen kuşlara
kuşlar dinliyor seni yem gibi
kursaklarında dönüyor dünya hayatı
kusuyorlar şerefsiz yavrularına
sen yavrun varsa bile bilmiyorsun
tanrı bilmek istediğinde
sen salak salak yazıyorsun
ağzından çıkan bazı sözlere gizliyor
gerçeğini kuşlar çözemiyor
küçük beyinlerinde dönüyor yavşak istekleri
sırf rahatlamak için nefret ediyorum senden korkmayanlardan
çünkü seni sevmek korkmaktan güzel

sizi tanıtacak biriyle karşılaşmadım
karşılaştıklarım hepinizinden çok kıskanarak sevdi beni

bir araya geldiklerimden fazla bölünemem
sanma ki senden başkası gitmeyecek benden
imza atmadan dahi ayrılabilirim yüreğinden
beyine dönüşen kanlı canlı kalbinden
hayır istemiyorum
kalem hiç terk etmeyeceğim tek silahım
ben de senin gibi seviyorum kurşunu
sen demirin ben ağacın içine sürüyorum
sen vurunca öldürüyorsun
ben vurunca düşündürüyorum
ikimizin de güldürmediği kesin
tükenmez diye sattıyorsunuz sevginizi
gömleğimizin cebine yayılıyor yalanınız
tuz lekesiyle onurlanmış giysilerimle
yürümeye bayılıyorum evime giden yollar da

sen kusursuz olanı arıyorsun
ben kusursuzluğumu yaratanı

tamam
kabul ediyorum
saçmaladım
yaptığımı deli yapmaz
özür diliyorum





her şeye rağmen
götlüğünüz değişmiyor

son eliçimi gönderdim demeseydi tanrı
bana verdiğini alırdın olduğu gibi

artık özgürüm biliyor musun
seni sevmek veya sevmemek sadece benim elimde

ölümün olduğu her yerde yaşamak istemiyorum

ben tanrı olmak istemiyorum
tanrıyım diyenleri gördüm
tanrı dışında
işin aslı
onu dahi görmek istemiyorum artık
nefret ettim yaşamaktan
olmaktan ya da olmamaktan

unutmasaydım nasıl olurdu ?
hatırladımda pişman olur muydum
seni gerçekten unuttuğuma inanamıyorum
hiç kimsenin izleyemeyeceği filmler çekiryorum
seni başka türlü unutamıyorum
ben senin amına koyayım hakim insan

burada bitiremez misin
istesen bitirirsin
her şey senin olur
ben hiç olmam
hatta olamam bile
uyanmak istemiyorum

kimseler öpmeden geçti sevinçlerim
iyileşti yaralarım
sopamı vurmayı öğretti görmezliğim
yürümekten hiç vazgeçmedim
gözü olandan çok görmedim
bugün yine çok içtim
keşke sabah olmasa

bu el benim
tutunamayan
bir böcek gibi bacakları hareketsiz
tabanlarını göğe uzatmış
ayakları kokmaya başlamış
bu et benim
kemiğine istemeden sarılmış

son peygamberden önce gitti
son züleyha

tanrı tek olunca
ikili oynamak absürt oluyor

Cem Adrian - Sen Gel Diyorsun (Öf Öf)

sevdim
sevdim sevdim
bir türlü yıkamadım
şu aşk imparatorluğunu

bize yaptığınız kötülüğün hakkını veremediğim içi pişmanlık içindeyim
elimden kendimi sizin kadar iyi hissedemememin başka açıklaması var mı ?

şimdi bir yolunu bulduğunu sevişerek aklınla
kazanmanın sefasını sürüyorsun
kan ter içinde kalmış bedenlerin ölümü üzerinde
ardında ne kadar çocuk bırakıran bırak
onlar da ölecek sen de
tanrı olduğunu ortaya koydun da
biz mi inanmadık

?

götsün sen
içinden bok çıkan bir göt

göt herif

:)

dönüp dolaşıp sana gelmiyorum
unutamadığım için değil
yalnızlıktan da kormadığımı gördün
akla gelmeyen bir şey bu
istemenin ta kendisi

tanrı gerçekten sizi severcek biri mi
öyle ise fark etmez
hem bu dünyada
hem nerede ne kadar dünya varsa
sikin beni
beynini siktiğim şerefsizleri
sizi
ve sizin gibileri baş taçı eden tanrı
benim ranstlanrısal varlığımdan üstün olamaz




yokluğumdan
hiçliğimden
efendi piçliğimden
salaklığınızdan
götlüğünüzden
nefret ediyorum hepinizden

gölgesi olmayan bir ip görürsen sımsıkı tut
tanrı asansör sevmiyor olabilir
tüm gücünle çek kendini
belkide tanrı
aşağıdadır
yüzü yerleri süpüren garibanlarladır

temizlenirsin elbet
bir sesin rüzgarı savurur külünü
küllerine kavuşur
yok olmayı arzularsın elbet

gitmeyceğim
param olsa bile
olacağına umudumu kesmişken
şu an olduğuynu bile bile
gitmeni ne yapacağım bilmiyorum
param olsa bile
bilmeyeceğim

sence gerçekten inanabilir miyim
tüm sarhoşloğuma rağmen düşlediğim gibi sevebileceğime seni
hiç aklıma gelmeyen anları sanki biliyormuş gibi
kendimden geçmeden yaşayabilir miyim gerçeği

vereceksen ver
tanrı sırada beklemeyi sevmiyor

yazıyla 31 rakamla otuzbir

hayatımı sikme
şerefini siktiğim

31

hayatımı sikmek kolay
zor olan otuzbir çekmek

her şeye rağmen yaşamanın neresi güzel
hayallerini benzetebilecek sözcüklerim yok
hayatta olduğunu biliyor muyum gerçekten
bir şeye rağmen ölmenin neresi kötü
gerçeklerimi anlatabileceğim sessizliğim yok
ölümlü olduğumu biliyor musun
?
tek bildiğin içip içip sarhoş olduğum
şerefini sikeyim senin gibi "tanrı"ın

sizin imtihanınız
beni imtihan etmek
sizin hileniz
benim saflığım
kaybetmenizi istemiyorum
fakat kazanacağımdan eminim
tanrı ile alay etmeyi bilmiyorsunuz

sizi imtihan edenin dostum olması
beni imtihan etmenizi çekilmez kılıyor

,,,




















kapım açılıyor
annem bugün ölmemiş
odam benim hizmetimde
ışığını sesini sana verebilirdim yok ki duvar
seni inancından çevirmek hoş degil
sana sevdiğimi söyleyemesem de
hissedebilmen için
kapılar kapanırken kanıyor

tanrı hariç
siz hepiniz
tanrı dahil
ben tek

geçmişi güzel insanların geleceği güzel oluyor
çünkü senin ne geçmişin var ne de geleceğin
yanımda olmak için neden herkesin karşıma geçmesini bekliyorsun
sevdiklerimi öldüreceksin buna nasıl katlacağımı hala bilmiyorum
sana kimsenin sormadığı o soruyu soracağım
neden güzelsin
?

uykusu gelmiş bir saattir zaman
sarkacına yuva kurmuş ölüm
salınır çocuklar
sallanır ilmek
büyümez geçtikçe
azalır
küçülür boynumuzdaki çember
hepimizi durdurur eşitlik
o vakit geldiğinde
gözü olmayan
uyanıktır

unutacağımdam emin olsaydım
sana aşık olmak için beklemezdim
neden gelmiyorsun biliyor musun
çünkü sen gitmeden yanımda kalamazsın

ne var ne yok öğreneceğim
tanrı olmak dahil
anahtarsız kapılardan geçeceğim
penceresiz odalara
belki de tüm bunlardan vazgeçip
sana aşık olmayacağım