kim bu efendi
selemını beyaz bir güvercin ile gönderen
ben siyah ile beyazın arasında kalmış bir dahiyim
aç bilaç bir beyazı bana musallat eden bilim
gecemi gündüzümü kurban isteyen gerçek
yalnızlığımı inkkar etmem için yalvaran zaman
beni severek ikna edemezsin tanrı değilsen
kimsenin yaşamadığını yaşasam bile güçsüzüm
yanıbaşımda kimse yok bir kahve fincanından başka
ve yağmur yağarken istemeden taşıdığım şemsiye
bir güvercinin tanrısı olabilirdi efendi ben olmasaydım