göremiyorum yüzlerinizi

karanlık kambur bir ebenin kestiği bir karın bağı

ama doğmuyor bir güneş gibi gözleriniz gözlerimde 

yüzleriniz körlüğe ruhunu veren o pişmanlık

ömrüm boyunca suçladım kendimi

asla iyi bir düşünce olmadım beynimde

beynim bakışlarınıza diş geçiremeyen bir fakir

varlığım ışık dileniyor ayak seslerinden

kainatın demircisi soğuk günahlar dövüyor zamanın örsünde

topuklarını vura vura geçiyor yanımdan kadınsı bir ölüm

kalbime yıldırımlar düşüyor soğuk bakışlarından

gözleri bozuk bir para gibi düşüyor açtığım mendile

aşığa bir sadaka aşığa bir sadaka çirkin kadın

kim bilebilir ne kadar çirkin olduğunu bir yalnızın