hep inkar ettmiş gibi görünüyordum

sanılmasın ki şimdi kabul ettim

iyilik yapmanın bir getirisiydi kendini iyi hissetmek

bunun samimiyetsiz bir yanı vardı ondan korktum

küçük bir yüreğin beni kandırmasına izin verdiğimde

onun babası olduğumu kabul etmek zorunda kaldım

beni onlarca parçaya böldü görev

görevim olmak istediğim beni beğenmedi

benim umurumda değildi

kırıldım

son perdemi izlemeye gidiyorum

çünkü onun sonu yok