dünya birbirini siken insanlarla doldu
kimse tanrı nedir bilmek istemiyor
eşya ve paradan başka bi bok burada
her gün birini görmekten bıktılar aslında
ben bile kaç kişi olduğumu bilmiyorum
evde kırılmadık ayna bırakmadın dostum
horozlu aynamı veriyorum sana al onu da kır
sonra birlikte dağıtabiliriz kara para bulutlarını
artık kendimi görmek istediğim tek yer
kırılan burnundan akan kanın ışıltısı
yanan koltuğunun alevinde parlayan gözlerin