inanmak istediğim bir yalan var
sonunda herkesin mutlu olduğu bir son
elbette biliyorum bir zaman gelir
kötü biri olmak anlamını yitirir
sıradan bir karıncadır cellat
sadece cehennemliklerin
günahkarların ayağının altında gezinir
bilmediğimiz hesaplar parmak boğumlarında yapılır
söylemek istediğim bir doğru var
en başından kimsenin menun olmadığı
elbette bilmiyorum hiçbir şeyi
iyi bir karıncanın saati akşam altıda durur
babasını öper alnından bir cehennemlik
oğlu ayaklar altında bir cellat
parmağına vurur kalemi
çaresizlik
bir damla göz yaşıdır
kan ağlar şiir
hocam her insan
acziyet diplomasıyla doğar
burada söveceğim
bağlayamadım bu amına kodumun duygusunu bir yere