karınlarını zar zor doyurabilenlerin evlatlarıydık biz

babaları yoktu

anneleri bir somun ekmek fazla verebildiğinde

çocuk olmalarına rağmen beş boğaza bir lokma yetirebildiklerinde

dünyalar benim oldu diyen garibanların göz nuruyduk

zaman geçti

karnımızı doyurdukları için göğsü gururla dolan ana babalarımız

bizden sevinçli olmamızı bekledi

sadece karınımız zar zor doyduğu için

keşke o kadar güçlü olabilseydik

sırtımıza basanlara teşekkür etmediğimiz için nankörlükle suçlandık

silaha sarılan katiller bey oldu 

içine atanlar köle

bir lokma ekmek için değer mi be

yüsüğünü gösteren piç diyor ki

ben yahudi kancığı siktim götü kurtardım

bize çalmak helal

size hak aramak haram 

biz kabirlerimize sadece çiçek götürürüz

onları adaletli oldukları için anarız 

üstlerindeki toprağa fidan dikeriz

siz çaldıklarınızdan asla ayrılamazsınız

kemiklerinizi bile altınsız gümüşsüz bırakamazsınız

altınızdan alırlarken bile

piçlerinize kalacak olanlarla övünür durursunuz 

sizden gelmedi belki ama

onların burnundan da getirir hayat