Vahiy, insanın ürettiği sözlerin doğrudan kaynağı değildir; elçi kendi iradesiyle sözlerini üretir ve bunlar çeşitli anlam yoğunluklarına sahip olabilir. Sözlerden yalnızca, metnin bütününe uyacak nitelikte olanlar, vahiy mekanizması tarafından gözetlenir ve elçiye “bu söz ayettir, bütünle uyumludur” bilgisi verilir. Bu sözler, Tanrı tarafından kamulaştırılarak ayet haline getirilir; Tanrı, sözün altına imzasını atar ve “bu söz benim sözüm” der. Tanrının editörlüğünde meydana gelen ayetlerin oluşturduğu bütünlük, vahiy ile korunur. Böylece söz, üreticinin emeğiyle ortaya çıkar, ancak ayet olma statüsü, metin bütünlüğü, gözetleyici mekanizma ve Tanrı’nın sahiplenmesi sayesinde kazanılır. Vahiy, burada sözün oluşumunda değil, sözün bütünlük içindeki değerini ve anlamını belirlemede etkindir.