hayat
merkezine doğu
çevresine batı denilen
bir daire şeklinde genişliyor
bu dairenin dışında ne aydınlık var
ne de karanlık
doğudan yayılan kesintisiz bir titreşim var
bu titreşim dairenin sürekli genişlemesini sağlıyor
merkezdeki hareket son bulduğunda
bulunduğumuz form bir anda başlangıç noktasına dönecek
ardından aynı noktadan tekrar bir hareket söz konusu olacak
fakat bu sefer hayatı oluşturan aktörlerden bazıları
oluşacak olan dairenin sınırlarını aşarak
olup bitenin sırrına erecek
birbirini çevreleyen sonsuzluklar oluşacak
bu saydıkça çoğalan katmanların genişlemesi bir daha durmayacak
fakat her seferinde ilk eşiği geçen hayat
bu genişlemeden hızlı hareket ederek yoluna devam edecek
ben o ilk çemberin içinde tıkılıp kalmanın cehennem azabı olduğunu düşünüyorum