daha yolun başında değildim
fakat önümde uzun bir yol vardı
yoldan bir kedi çevirdim
gel pisi pisi dedim geldi
önce okşadım sevdim
sonra bi tane patlattım
tısladı pısladı kaçtı gitti
bir çiçek koparıp uzandım toprağa
gökyüzüne bakarak kokladım hoşuma gitti
kokuya alışınca fırtlatıp attım
hemen toprak oluverdi
ayağa kalkınca bir fare gördüm
gel lan dedim gelmedi
pisi pisi dedim kaçmaya başladı
kovaladım topraktaki deliğe girdi
ilerdeki bir ağaca yaslanıp oturdum
dallarını kırıp yaktığım ateşte ot kuruttum
içini oyduğum bir dal parçasında yakıp
dumanını içime çektim
kedi deliğin başında beklemeye başladı
fare delikten çıkınca kedi onu yakaladı
ve kıtır kıtır yedi
gel pisi pisi dedim gelmedi
sıkıldım aklımdan o ağacı çıkaramadım
gittim meyvasını yedim sonunda
sembolik bir yasak uymasam ne olacak dedim
her şey konuşmaya başladı
kediyi sevdiğim için iyiydim
kediye vurduğum için kötü
kedi kendisine vuracak kadar
bana yaklaştığı için kötüydü
fare yanıma gelmediği için iyi
delikten çıkıp kedinin kucağına düştüğü için kötü
kedi fareyi yediği için kötüydü
bana kendini sevdirdiği için iyi
çiçek güzel koktuğu için iyiydi
onu kopardığım için kötüydüm
çiçek benden kaçmadığı için kötüydü
tıpkı ağacın dalları gibi
o dalları yaktığım için kötüydüm
dallarının yanarak kopardığım otu kurutması iyiydi
ot beklediğimden iyiydi
bi susun lan dedim
susmadılar
şeylerin ismini biliyor karar verebiliyordum
bilinç sahibi olabilmem için konulmuş bir yasağı çiğnedim
kedi ot çiçek ağaç benden
fare kediden
toprak fareden
çiçek topraktan şikayetçi oldu
ortalık fena karıştı
tanrı bir seçim yapmak taraf tutmak durumunda kaldı
kediye vurmama
çiçeği koparmama
otu ağacı yakmama engel olmamıştı
kedi fareyi yerken karışmamıştı
aklım karışmıştı
ağacı bana o yasaklamıştı
ortada bir yasak olmasaydı
kimse hiçbir şey için şikayetçi olmayacaktı
başına ne gelirse gelsin
kime ne yaparsa yapsın
adalet istemeyecekti
kimse yaşadığını bilmeyecekti