eski bir şehrin yıkıntıları arasında dolaşıyorum
yüksek sütunların üzerinden düşen taşlara basarak
kimdi bu çürümüye doymayan toprak üzerinde
silinmez izler bırakmak isterken yok olup giden insanlar
belkide en başa dönmeye çalışarak düşünmeli olan biteni
medeniyetin ileri gittiğine inanmıyorum bir türlü
bir tanrıya inanan ve elinde tanrının sözünden başka
yazı bulunmayan mütevazı insanlara ne oldu
kayaları oymaya tenezzül etmediler
insanların ölümüne dövüştüğü arenalar yapmadılar
öğretileri bunların boş işler olduğunu söylüyordu
sadece ihtiyaçlarını karşılayacak kadar imar ettiler
çocuklarını ona göre yetiştirdiler ve öyle yaşadılar
kültürlerini yok etmek kitaplarını ellerinden almak
nesillerini köle yapıp şu yıkıntıları ayağa dikerek
tanrı olma hevesiyle zorbalaşmak mıdır medeniyet
bu dünyada en ufak bir iz bırakmadan yok olup gitmek
neden bu kadar önemsizdi bu mütevazı insanlar için
tanrı onlara ne öğretmişti onlara ne vaat etmişti
ibrahimin ay yıldız ve güneş karışında düşünüp söyledikleri gibi
yıkılıp gidenleri sevmeyiz onlar için emek vermeyiz demişlerdi belki
şu an içinde yaşadığım dünya bu insanları yok edenlerin dünyası
tanrı adına tanrı buyruğu üzerine diyerek yola çıkan
kan ve gözyaşı dağıtarak kendinden önceki yapıları yıkan
yerine kendinden sonrakilerin yıkacağı yapıları yapan
bu zorbaların tanrısına inanmıyorum dediğimde gerçek tanrı benimledir
işe yaramaz isimleriniz için katlettiğiniz tanrı dostları benimledir