onlara soruyorlar biliyorum
değiştiklerini görmediğimi sanıyorlar çünkü
beklenen
olması gereken
sıradan olan huzur veriyor
çünkü başka çareleri yok
akıntısından kurtulmak zordur hayatın
fazla kızamıyorum
çünkü en az onlar kadar kötüyüm
beni kendine çeken ile onları benden iten nedir
belkide mutlu olmak için bu yolu seçtiklerini düşünerek hata yapıyorum
onların mutsuz olma yöntemine saygı duymadığım için kendimden utanmalıyım
beni tanımadıkları halde tanıyormuş gibi yapıyorlar
kendilerinini düşünmeye çalışmaları umurumda değil
kendilerini yalnış düşünüyor olmalarına kızıyorum
mutsuz olmak için neden bana ihtiyaçları var bilmiyorlar
kimsenin ilgilendiği ben değilim
mutsuz olmak için bile
kimse bunun farkında değil