aynı şeyi dilediğimizi bu gece öğrendim

her ne kadar önceliğin senin olduğunu düşünmeye başlamama rağmen

nasıl işlediysen bana yol gösterecek olan çevirdi yüzünü benden

iki şeyi çaldığıma pişman olmadım

biri kitap biri ağaçtı

insanları çaldığım kitapla aldatıyorlardı

okudum anlatamadım

ağaç göze gelmemek için bir duvarın ardında kalıyordu sanki

büyümemek için direniyordu gölgesinde büyütmemek için sonumuzu

aynı şeyden korkmadığımızı bu sabah öğrendim

ben senin gibi gider gitmez yokluğum hissedilsin istemiyorum

yokluğum sonsuza kadar taze kalsın gittiğim hiç anlaşılmasın