başı sonu hiçlik olan bir dünyada
bir başkasının güzel yaşadım diyebilmesi için
neler yapardın
ona köle olur muydun
sırtında taşıyıp her istediğini yapar mıydın
efendi veya köle olmak arasında bir fark yok diyerek
ezilen olmaktan zevk alabilir miydin
itaatkar bir hayvan olmakla
sorgulayan bir insan arasında bir fark yok diyerek
karın tokluğuna eşek gibi çalışır mıydın
gerçekten yok olunacaksa bile
bir insan bu dünyada yaşamaktan tek başına zevk alamaz
herkes aynı fikirde olsa bile
kimse kendi mutluluğu için
bir başkasın mutluluğuna engel olup onu sömüremez
kavga çıkar
yok olacağını hiçliğe karışacağını unutur
göz ardı eder
her şeyin anlamsız olduğuna olan inancını kaybeder
iyiliğin de kötülüğün de bir anlamı yok
ama biz iyiliği tercih ediyoruz hiçliğe inananlar olarak
diyorsanız hep bir ağızdan
ve bunu gerçekten hayatınızda uyguluyorsanız
belki herkesin güzel yaşadım diyebilmesini sağlarsınız
aksi takdirde zulüm de kavga da bitmez
samimi olacaksınız
insanlar sokakta yatarken
senin binlerce evin olacak
zaten yok olup gideceğiz mühim değil diyorsan
garibanın hakkını yedim
onu bunu dolardım ama
hacca gidip günahları sıfırladım diyen dinciden ne farkın kalır ki senin
biriniz nasıl olsa yok olacağım
diğeriniz nasıl olsa affedileceğim yalanıyla kandırıyor
kendini
bu durumda sizin güzel yaşamaktan anladığınız tek şey
haksızlık yapmak
biriniz için anlamsız
diğeriniz için önemsiz
sonuç olarak inanmak ve inanmamak
iyi insanlar için eylemi değiştirmeyen bir olgu
dediğim gibi tek şart samimi olmak
yani iyiliğe yönelen insan için fark etmez
yok olup olmayacağımızı bilip bilmemek sorun olmaz
ben tercihimi yok olmayacağımız yönünde kullanıyorum
düşünmesi daha zevkli ve daha güzel