"

binlerce yıl önceydi.
insanlar hep, birlikteydi.
toprak, hava, su ve ateş
hepsi, hepimiz içindi.

paylaşmak mutluluktu.
herkes sahip, herkes konuktu.
ektiğin, biçtiğin ya da avladığın,
hepsi yaşadığın toplumundu.

sonra birileri çıktı, geldi.
yabancı olduğu belliydi.
kullandı insanların hassas duygularını,
fitne çıkarmak, en iyi bildiğiydi.

yazık ki insanlar inandılar ona.
sandılar ki mutluluk getirecek onlara.
zenginlik ya da ihtişam verecekti güya
ne büyük yalan, ne de büyük riya.

işte o günden beridir,
insanlığın sorunu bellidir.
paylaşmak ki en büyük sevinçtir!
beceremezse insanlık, sonu sefilliktir!

"

 

kutayaltay

 

https://eksisozluk.com/entry/172836767